Jakie warunki muszą zostać spełnione dla prawidłowego przebiegu komunikacji?

Jakie warunki muszą zostać spełnione dla prawidłowego przebiegu komunikacji?...

Komunikacja to innymi słowy przekaz informacji, do jakiego dochodzi pomiędzy uczestnikami tego procesu. Aby komunikacja była jednak skuteczna musza zostać spełnione określone warunki. Po pierwsze uczestnicy komunikacji. Będzie to więc oczywiście nadawca oraz odbiorca. Przypisane im role nie są oczywiście stałe, a stale się w procesie komunikacji zmieniają. Dalszy niezbędny element komunikacji to komunikat. Komunikat, a więc konkretna informacja, jaka ma zostać przekazana odbiorcy przez nadawcę. W dalszym wypadku wyróżniamy kod. W dużym uproszczeniu można go określić jako język, jakimi będą się posługiwali nadawca oraz odbiorca. Aby komunikacja była skuteczna, kod ten musi być zrozumiały dla wszystkich uczestników komunikacji. Ostatni element, który należy wziąć pod uwagę to kontekst, a więc okoliczności, w jakich będzie odbywała się dana komunikacja. Od niego także zależy pomyślność przebiegu komunikacji. Chodzi tu o zapewnienie takich warunków, w których uczestnicy komunikacji będą mogli bez trudu się porozumieć. Przykładowo w przypadku komunikacji werbalnej utrudnieniem może być panujący wokół hałas. Komunikację dzielimy na szereg różnych rodzajów. Do najczęstszych z nich należy komunikacja werbalna oraz niewerbalna. Z tym, że należy zauważyć, że zazwyczaj obydwie te formy się przenikają i uzupełniają. Rozmowie pomiędzy dwójką lub więcej osób bardzo często towarzyszą rozmaite komunikaty pozawerbalne, postawa, ciała, gestykulacja rąk, mimika twarzy i szereg innych zachowań. Obecnie coraz częściej mamy do czynienia z komunikacją internetową, która odbywa się za pomocą rozmaitych narzędzi komunikatorów. W niektórych wypadkach jednak kontakt ten jest uboższy. O ile bowiem w przypadku kontaktu za pomocą kamerki internetowej odbiorca jest w stanie odebrać pewne sygnały pozawerbalne, to w przypadku komunikacji pisanej jest to znacznie utrudnione (pewnym substytutem tego mają być więc tak powszechnie przez nas stosowane...
Różne oblicza logiki

Różne oblicza logiki

Logika to pojęcie, które bardzo często stosujemy w potocznym ujęciu, traktując ją jako sposób rozumowania – stąd między innymi kobieca logika, męska logika, dziecięca logika. Logika to nauka zajmująca się jasnym i precyzyjnym formułowaniem sądów, zasadami właściwego prowadzenia oku rozumowania, przedstawiania dowodów i argumentacji. Logikę obecnie bardzo często odnosimy przede wszystkim do świata matematyki czy informatyki, zapominając tymczasem, że jej początki wiązały się z inną dyscyplina naukową. Bowiem poza retoryką logika stanowiła podstawowy dział filozofii. Logika w ujęciu filozoficznym jest dyscypliną normatywną. Jej przedmiotem badań jest analiza źródła poznania przy uwzględnieniu czynności poznawczych związanych z tym procesem. Analizuje ona przede wszystkim prawa, jakimi rządzi się wnioskowanie, ale także w szerszym ujęciu po prostu właściwie poprowadzone rozumowanie. Zgodnie z tym, że jest ona dyscypliną normatywną nie tylko analizuje ona, jak te  procesy rozumowania przebiegają, ale też wysuwa konkretne normy, dotyczące tego, jak to rozumowanie powinno właściwie przebiegać. Logika w swym klasycznym ujęciu bardzo często nazywana jest mianem logiki elementarnej. W tym ujęciu opiera się ona przede wszystkim na rachunku zdań oraz na rachunku kwantyfikatorów. W logice rację bytu mają tylko zadania logiczne czyli innymi słowy takie zdania oznajmujące, którym można przypisać prawdę lub fałsz. Przeniesienie się logiki do matematyki to przełom XIX/XX wieku. To czas formalnych teorii matematycznych, modeli i dowodów. To logice matematycznej matematyka zawdzięcza między innymi twierdzenie o niezupełności czy formalizację matematyki. Logika okazała się także niezwykle pomocna w informatyce. Jej rola bynajmniej nie ograniczyła się tylko i wyłącznie do informatyki teoretycznej, ale też w dużym stopniu przyczyniła się do rozwoju technologii...
Wykłady na konferencjach

Wykłady na konferencjach...

Każda sfera ludzkiego życia jest w ciągłym rozwoju. Dynamika dzisiejszych czasów i życia współczesnych ludzi przyprawia często o zawrót głowy. Ciągłe zmiany i odkrycia w medycynie, nowinki techniczne to codzienność. W świecie naukowców i pracowników uniwersytetów, którzy zdobywają kolejne stopnie i tytuły naukowe powszechnym i codziennym zjawiskiem są wyjazdy na konferencje tematyczne. Na takich spotkaniach odczytują swoje rozprawy i referaty, które są przedmiotem późniejszych dyskusji i rozmów. Większość uczestników takich spotkań przygotowuje swoje wystąpienia na określony temat. Słuchanie takich odczytów ma  poszerzać wiedzę, horyzonty myślowe oraz dawać impuls do dalszych rozważań i własnych przemyśleń. Taka wymiana doświadczeń i poglądów jest bardzo istotna w świecie nauki. To świat, w którym wciąż coś się zmienia, coś powstaje, jest odkrywane. Dotyczy to zwłaszcza nauk ścisłych, ale humaniści również mają szansę na skonfrontowanie swoich poglądów z przemyśleniami kolegów i profesorów. Sama wiedza książkowa nie zawsze jest wystarczającym bodźcem do działania. Często właśnie drugi człowiek może zaintrygować, „popchnąć” do pracy i sprowokować do dyskusji. Dla laików lub ludzi niezwiązanych ze sferą uniwersytecką takie spotkania konferencyjne wydają się zwykle strasznie nudne i zupełnie bezcelowe. Oczywiście takie myślenie nie jest prawidłowe. Ludzie, którzy „siedzą w czymś” od lat, żmudnie zgłębiają jakieś zagadnienie, to osoby z pasją, dla których konferencja, słuchanie wykładu czy odczytu to przyjemność. Na konferencjach naukowych można poznać profesorów, z których książek uczyło się podczas studiów, swoje autorytety i idoli. Jest to niezwykłe przeżycie, a możliwość przeprowadzenia rozmowy i wymiany poglądów z innymi „zapaleńcami” jest dodatkową zachętą do udziału w takich...
Fikcja czy prawda?

Fikcja czy prawda?

Każdy z pewnością zetknął się na lekcji języka polskiego w szkole z podziałem utworów literackich na działy, rodzaje, gatunki, które mają własną, określoną specyfikę i wyznaczniki, dzięki którym można dany tekst poprawnie i odpowiednio sklasyfikować. Czytając jakiś utwór (zaliczany na przykład do prozy), odnajdujemy w nim konkretne cechy, które sprawiają, że odbiorca wie, do jakiej grupy można ten tekst włączyć. Poszczególni autorzy przez lata pracy i pisania stworzyli swój własny, niepowtarzalny styl. Często dochodzi do sytuacji, w których taki autor próbuje być „podrabiany”, ponieważ jego twórczość jest kopiowana przez innych. W dzisiejszych czasach granice i wyznaczniki konkretnych stylów, działów i rodzajów literackich powoli się zacierają. Współczesne pisarstwo często staje się kolażem różnych inspiracji, motywów, tematów. Ciężko ocenić, czy jest to zjawisko pozytywne, ale z pewnością można stwierdzić, że dzięki temu w literaturze zapanowała duża swoboda, a co za tym idzie wielobarwność i różnorodność. Jednym z takich gatunków, który nie jest do końca określony i ma bardzo ruchome granice (pogranicze literatury i publicystki) jest reportaż. „Szkoły” reportażystów i reporterów, które wykształciły najsłynniejszych polskich twórców tego typu tekstów, właściwie już nie istnieją, ponieważ najsilniej działały w XX wieku. Dzisiaj zaczyna panować większa dowolność i swoboda w tym zakresie. Największy problem z reportażem to granica między fikcją a prawdą. Jest to granica bardzo płynna. Każdy reportażysta musi wypracować własną teorię na ten temat – czy reportaż to przedstawienie faktów w sposób rzetelny, czy można w jego strukturze użyć „narzędzi”, które zarezerwowane są dla literatury, a nie publicystyki? Pewne wydaje się tylko jedno – w reportażu nie powinno być miejsca na fikcję, a prawda może być opisana w sposób literacki, bardziej „przyjazny” dla...
Wybór kierunku do studiowania

Wybór kierunku do studiowania...

Co roku tysiące młodych ludzi staje przed bardzo trudnym, życiowym wyborem – czeka ich decyzja o tym, co będą robić po zdanej maturze. Część z nich decyduje się na wyjazd za granicę, inny wybierają opcję związaną z natychmiastowym szukaniem pracy i zarabianiem pieniędzy. Jednak bardzo duży odsetek młodzieży idzie na studia. Oczywiście tutaj motywacje również są odmienne. Dla jednych studia to zdobycie wykształcenia, które ma pomóc w późniejszym znalezieniu dobrej posady. Inni idą na studia, żeby zaspokoić ambicje rodziców lub przedłużyć sobie beztroskie lata. Jedno jest pewne – każdy, kto zamierza studiować, musi się zdecydować na określony kierunek studiów. Co rok można zobaczyć podsumowania, które przedstawiają ilość chętnych osób na jedno wolne miejsce na uczelni. Najbardziej popularne kierunki wciąż znajdują się w czołówce tych najbardziej „obleganych” – jest to między innymi psychologia, administracja, pedagogika. Wśród nich także znajduje się polonistyka. Jest to kierunek dosyć ciężki i wymagający od studenta samodyscypliny oraz „powołania”, ponieważ podczas trwania studiów trzeba przeczytać setki książek. Język polski to, wydawałoby się, nic trudnego – w końcu to nasz język ojczysty. Nic bardziej mylnego, studia wcale nie są łatwe, więc niezrozumiałe jest to, że wiele osób, które wybiera filologię polską, wcale nie ma zamiaru wiązać swojej przyszłości z takim wykształceniem. Ci, którzy wybierają ten kierunek tylko po to, żeby jakoś „przeczekać” okres studiów, są później zdziwieni jego poziomem trudności. Po ukończonej filologii polskiej, która ma specjalność nauczycielską, zostaje się nauczycielem języka polskiego (można uczyć dzieci i młodzież ze szkoły podstawowej, gimnazjalnej i średniej). Obecnie są różne specjalizacje tego kierunku, między innymi redaktorsko – medialna, teatrologiczna czy...