Zasada harmonogramowania

Zasada harmonogramowania...

Zasada wykonalności, czyli realistycznej oceny planowanych przedsięwzięć. Niewątpliwie realizm planu można skutecznie ocenić zwykle dopiero po zakończeniu jego realizacji (ex post). W praktyce jednak postulat ten sprowadza się do konieczności stosowania odpowiednich metod prognozowania. Wykonalność związana jest również z oceną możliwości osiągnięcia wyznaczonych etapów planów w oznaczanych terminach. Szczególnie ważne jest, aby plany były wykonalne. Skutkiem nierealistycznego planowania jest zbyt wysoki koszt funkcjonowania instytucji, wynikający z nadmiernego zastosowania zasobów (przeinwestowanie, nadmierne zadłużenie, nadmierne zapasy), niska ekonomiczność działania, a czasem nieskuteczność. Zasada harmonogramowania czyli układania w logiczny ciąg wszystkich planowanych czynności. Nie da się tego zrobić bez przygotowania harmonogramu, który może występować w formie tabelarycznej. Harmonogram powinien zawierać wszystkie istotne zadania do momentu uruchomienia produkcji. Poszczególnym zadaniom należy przypisać zakładany czas realizacji oraz kolejność. Niektóre z zadań będą realizowane w układzie sekwencyjnym (jedno po drugim), inne –...
Zasada ścisłości

Zasada ścisłości

Zasada ścisłości, która określa wzajemne powiązania planów i sprowadza się do odpowiedniego formułowania planów podrzędnych w taki sposób, aby ich założenia były zgodne z założeniami planu nadrzędnego (strategicznego). Ponieważ rezultatem planowania jest system planów, jest więc konieczne, by zachodziła między nimi zgodność co do kierunków oraz sposobów. Brak spójności w systemie planów prowadzi do niekonsekwencji w działaniu instytucji, a także opóźnień wynikających z konieczności dokonywania uzgodnień w trakcie realizacji...
Zasada elastyczności

Zasada elastyczności

Zasady planowania są wykorzystywane w procesie planistycznym do tego, aby późniejszy wynik planowania, czyli plan, posiadał wszystkie niezbędne cechy. Do technicznych zasad planowania zaliczamy: zasadę elastyczności, zasadę ścisłości, zasadę bilansową, zasadę optymalności, zasadę horyzontu planowania, zasadę wykonalności, zasadę harmonogramowania. Zasada elastyczności powinna charakteryzować każdy plan. Dopuszcza ona możliwość koniecznych zmian w trakcie realizacji, gdy nie sprawdzają się prognozy kształtowania się niektórych czynników niesterowalnych, a także przewiduje niezbędne rezerwy zasobów, zwłaszcza na wypadek sytuacji szczególnych (M. Przybyła 2001, s. 126). Oczywiste jest bowiem, że im dłuższy okres planowania, tym trudniej przewidzieć ze stuprocentową pewnością przyszłe stany rzeczy. Elastyczność zapewnić można przez uzupełnienie go o zestaw wskazówek dotyczących sposobów postępowania na wypadek różnych scenariuszy rozwoju sytuacji. Elastyczność powinna cechować nie tylko plan jako dokument, ale również decydentów. Widząc, że warunki rzeczywiste znacznie różnią się od planowanych, powinni oni dokonywać szybkich i stosownych zmian. Potrzeba elastycznego podejścia nie zwalnia oczywiście autora z obowiązku staranności i rzetelnego planowania, odpowiednio do stanu wiedzy posiadanej w danym...
Komórki planistyczne

Komórki planistyczne

Komórki planistyczne są to jednostki lub zespoły odpowiedzialne za opracowywanie planów. Tworzą je z jednej strony naczelne kierownictwo, które odpowiedzialne jest za opracowywanie planów ogólnych takich jak plan biznesu, a z drugiej zaś komórki planowania odpowiedzialne za prace o charakterze operacyjnym i dokumentacyjnym. Jednak główny obowiązek planowania i podejmowania decyzji spoczywa na barkach kierownictwa, gdyż ono posiada nieograniczone kompetencje w zakresie decydowania. Komórki planowania mogą wydawać decyzje, ale do ich zatwierdzenia potrzebna jest akceptacja kierownictwa. Podział zadań dotyczących planowania przedstawia się następująco: Strategiczne plany biznesowe przygotowuje Dział NKP (Sekcja Planowania Strategicznego). Strategie cząstkowe i plany funkcjonalne opracowują poniższe jednostki organizacyjne: NL: Dział Zarządzania Zasobami Ludzkimi (lub Dział Spraw Personalnych), PP: Dział Planowania Produkcji, TR: Dział Rozwoju Techniki, MP: Dział Planowania Marketingowego, FP: Dział Finansowy. Plany taktyczne sporządzają zakładowe i wydziałowe komórki planowania. Plan operacyjny pierwszego stopnia (przeznaczony dla wszystkich zakładów produkcyjnych) przygotowuje Centrum Produkcji i Marketingu (KOPiM). Plany operacyjne niższych stopni opracowują poszczególne zakłady i wydziały...
Planowanie

Planowanie

Plan jest produktem końcowym procesu planowania i jest to narzędzie kształtujące przyszłość. Ponieważ jednak plany są oparte na prognozach i programach, nie tylko kształtują przyszłość, ale również ją przewidują. Zasadnicza różnica między prognozą i programem a planem polega na tym, że dwa pierwsze są odpowiednio domniemaniami i projektami, plany zaś są decyzjami (M. Juchniewicz, K. Pasternak 2000, s.12). Plan, czyli program organizacyjny dla kadry menedżerskiej, sprowadzający się do podejmowania trafnych decyzji tak aby uzyskać oczekiwane skutki w jej przyszłości (np. zwiększenie efektywności, skuteczności i jakości działania), można stosunkowo łatwo poddać krytycznej ocenie, sprawdzając czy spełnia następujące kryteria: celowości, oznaczającej konieczność określenia i doboru środków właściwych do osiągnięcia zaplanowanych celów, wykonalności, czyli realistycznej oceny planowanych przedsięwzięć. Niewątpliwie realizm planu można skutecznie ocenić zwykle dopiero po zakończeniu jego realizacji (ex post). W praktyce jednak postulat ten sprowadza się do konieczności stosowania odpowiednich metod prognozowania. Wykonalność związana jest również z oceną możliwości osiągnięcia wyznaczonych etapów planów w oznaczanych terminach, operatywności, oznaczającej prostotę, przejrzystość, zrozumiałość założeń, umożliwiając w konsekwencji sprawne wdrożenie i realizację planu działania, wielowariantowości, która związana jest z przygotowaniem przynajmniej trzech wariantów planu (prawdopodobnego, pesymistycznego i optymistycznego) przygotowania planu działania firmy, ograniczonej szczegółowości, wynikającej z horyzontu czasowego planu. W praktyce szczegółowość planu maleje wraz z wydłużaniem się horyzontu planowania, np. jeśli plany operacyjne sporządzane w miesięcznych 1ub kwartalnych odstępach czasu są planami strategicznymi operują zwykle okresami rocznymi, zupełności, oznaczającej wyczerpujący opis całego przedsięwzięcia, wraz z określeniem wszystkich czynników, które mają na niego decydujący wpływ. Wewnętrzne elementy planu muszą między sobą płynnie współgrać. Pomocną funkcją pozwalającą na zharmonizowanie elementów planu jest koordynacja. Koordynacja planu to funkcja planistyczna, polegająca na takim ustaleniu założeń planowych dla różnych dziedzin działalności, aby były one wzajemnie do siebie dopasowane i nie sprzeczne, a w konsekwencji sprzyjały harmonijnemu rozwojowi i działalności. Plan...